Logeren bij Badhotel Bruin
Over begin en bloei van het toerisme op Vlieland - boek
Opdrachtgever - Badhotel Bruin
'Logeren' gaat over het begin en de groei van het toerisme op het Waddeneiland Vlieland. De hoofdrolspeler in dit verhaal is Badhotel Bruin. Dat bestaat al sinds 1874. Van Vlielandse huwelijken tot Duitse en Nederlandse bleekneusjes. Van naoorlogse bloei tot modern recreëren. Al deze ontwikkelingen lieten hun sporen na in het illustere familiehotel. Net als de gasten die er sinds 1874 logeerden.
‘Logeren’ beschrijft het decor van hun verblijf en vertelt over de mensen die - voor én achter de schermen - telkens opnieuw vorm gaven aan hun hotel; aan logeren.
History Now deed uitvoerig brononderzoek. We ontdekten verborgen gebleven feiten in archieven en spraken ooggetuigen en spelers over de geschiedenis van het hotel. De rijk geïllustreerde uitgave is verkrijgbaar op Vlieland, bij Badhotel Bruin.









Team: Vanessa van Dam (grafisch ontwerp), Karel Fraaije (onderzoek), Yomi Borgmans (beeldonderzoek), Manou van de Zande (eindredactie), Mariska Bijl (lithografie), Judith Gussenhoven (concept, onderzoek, tekst)
Fragment uit hoofdstuk 2
De oprichter van de Kinderhilfe, Paul Weber uit Barmen (vlakbij Wupperthal), had vanaf 1920 al zo’n 1100 Duitse kinderen in allerlei gastgezinnen in Nederland ondergebracht en was op zoek naar eigen accommodatie. Via via kwam hij terecht op Vlieland – waar de huizen goedkoop waren – en kocht een (eerste) pand in de Dorpsstraat, voor 600 gulden.
Vanaf de zomer van 1925 tot september 1939 reisden er per jaar honderden Duitse kinderen tussen de 6 en 15 jaar vanuit Barmen en omgeving met een doktersverklaring naar Vlieland. Ze hadden er behalve hun eigen huizen (twee ervan tegenover het badhotel) ook de beschikking over een ‘eigen’ stuk strand, een eigen waterleiding en riool en eigen sanitair. En, niet te vergeten, eigen personeel.
De groep meereizende Duitse begeleiders (variërend van artsen, verpleegsters, onderwijzers en tuinmannen en -vrouwen tot huishoudelijke en keukenhulpen) bleef vanwege hun werk een groot deel van het jaar op Vlieland.
“Jij hebt een historisch document geschreven dat altijd van betekenis zal blijven voor Vlieland. Daar ben ik enorm trots op, en met mij alle Vlielanders.”
“Het is een mooi boek geworden, qua lay-out, maar ook inhoudelijk.
Ik vind het mooi om te zien dat hiermee ook een deel van mijn familiegeschiedenis is vastgelegd. ”